Reklamı Geç
Sonay İnşaat
Esmergil
Yükseliş Koleji
Kamil Akdoğan

Kamil Akdoğan

Mail: [email protected]

MEYDAN KİMLERE KALDI?

 

MEYDAN KİMLERE KALDI?

Adamın komşusu bahçesinde tavuk yetiştiriyordu. Horozlarının içinde bir horoz vardı ki çok gür sesliydi. Sabaha yakın ötmeye başlar akşama kadar ve hatta gece boyunca da devam ederdi.
Adam, bu horoz yüzünden uykusuna doyamıyordu. Komşusuyla da iyi geçinmek istiyordu. Ancak bu horozdan kurtulmalıydı.

Bir gün komşusuna uğrayıp “Komşu, canım horoz eti istiyor şu horozu kes de yiyelim” dedi.
Adam her ne kadar o horozu sevse de komşu hatırına kesip pişirdi. Kemali afiyetle horozu yediler.
Ve adam sevine sevine evine gitti.
“Oh, bu akşam rahat uyuyacağım” deyip bu huzurla yattı.

Sabaha yakın kümesteki bütün horozlar hep birlikte ve adeta birbirleriyle yarışır şekilde ötmeye başladı.

Üçü, beşi, hepsi birden ötünce adam kafayı yiyecek oldu.
Hemen hışımla komşusunun evine gitti. Kapıya hiddetle vurdu ve bağırmaya başladı. Dedi ki “Daha akşam horozu kestik yedik. Ne zaman fırsat bulup da gidip bu kadar horozu aldın?”

Adam “Estağfurullah komşu, ben horoz almaya gitmedim. Bu horozlar öteden beri benim, hepsini ben yetiştirdim. Ancak dün akşam kestiğimiz horozdan korktukları için bu güne kadar ötmeye cesaret edemiyorlardı. Ne zaman ki onu kestik artık meydan bunlara kaldı”
*****
Bir horoz baskın olup öttükçe diğer horozlar sindikçe sinmiş.
Onun kölesi olmuşlar adeta.
Ve meydan tek başına baskın olan bu horoza kalmış.

Evet, bazen meydan öylelerine kalıyor ki insan hayret ediyor.

Meydanın asıl sahipleri meydanda olamadığı sürece meydanda daha çok ilgisiz horozların sesini duyarız.

Bu iş böyle gelmiş ama böyle gitmemeli;
Meydanın gerçek sahipleri olan sessiz çoğunluk, hep bir ağızdan “Biz de varız, yeter artık!” demeli.

Sevgiyle kalın
Kamil AKDOĞAN

Yorum Yazın