Reklamı Geç
arslanoğlu 800x600
Komagene
Arslanoğlu
Asi Künefeleri
Hidayet Şişkin

Hidayet Şişkin

Mail: [email protected]

ÖN YARGILARIMIZ

 

ÖN YARGILARIMIZ

Sevgili Okuyucularım, okuduğum bir hikâyeyi sizlerle paylaşmak istiyorum. Aslında sizlerin bu manidar hikâyeci bildiğinizi tahmin edebiliyorum. Efendim “ Tekrar güzeldir yükseksen defa da olsa.” düsturundan hareket edelim ve buyurun hikâyemize.

“ Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu doğmadan ölmüş, tek başına yaşayan hamile bir kadın dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başlar. Yarası iyileşen Gelincik kadını terk etmez ve yanından biran bile ayrılmaz. Komşu ve tüm tanıdıkları kadına Gelincikten dost olmayacağını bir gün ona veya çocuğuna zarar verebileceğini söylerler hep.

Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallaşır gelincik. Günler süratle geçer, aylar biter ve bir kaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Kadın, tek başına tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadır. Günlerden bir gün kadın birkaç dakikalığına da olsa, uykuda olan çocuğunu evde bırakarak komşuya gitmek zorunda kalır.

Gelincik ile bebek evde yalnız kalmışlardır. Komşunun “ bebeğini, o yırtıcı hayvanla yalnız mı bıraktın” sorusuyla irkilen anne koşarak eve gelir. Beyninde vurulur adeta, kapıda ağzı kanlar içinde olan Gelinciği görür. Gelincikle alakalı söylenenleri hatırlar Anne, çıldırmışçasına Gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvanı. Tam o sırada içerideki odadan bir bebek sesi duyulur. Anne odaya yönelir Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeğini ve bebeğin yanında parçalanmış olan yılanı görür.”

Pişmanlıkların en acısını yaşayan Anne gözyaşlarını tutamaz. Oysa azıcık sabretse, ön yargısına yenilmeyip, çevresindekilerin tahrikleriyle hareket etmeden, odaya girip bebeğini görmeyi seçseydi keşke. Keşke ve keşkekler ne kadarda anlamsız.

Sevgili okuyucularım, “Ön yargıyı parçalamak, atomu parçalamaktan zordur” der Albert Einstein. Ne kadar da güzel demiş. Hikâyeler yaşanmış mıdır? Bilinmez ama dürbünler uzağı nasıl yakın ederse gerçekleri anlamamıza da hikâyeler yardım eder. Çevremizde ön yargıyla baktığımız ne kadar insan var bir düşünün. Düşününüz lütfen, ön yargıyla yaklaştığımız; tanıdığımız, komşumuz, mesai arkadaşımız hatta sokakta, pazarda, otobüste, uçakta gördüğümüz ismini dahi bilmeden ön yargımızla muamele ettiğimiz ne çok insan var.

Ön yargılarımızın bize ne kadar faydası var? Ya da ne kadar zararı var düşünelim dilerim. Ön yargılarla muamele görmeyesiniz, ön yargılı olmayasınız inşallah. Eyvallah.

Hidayet ŞİŞKİN

Komagene

Yorum Yazın