Reklamı Geç
Hatay Market
MEK Spor
Vadi
MEK Spor
Ali Parlak

Ali Parlak

Mail: aliparlak1971@hotmail.com

ANKARADA KARAKOÇLU VAKİTLER

 

ANKARA'DA KARAKOÇLU VAKİTLER

 

Bugün 7 Haziran 2021,

Abdurrahim ağabeyin vefatının dokuzuncu senesi. 

Dokuz sene evvel Ankara Kocatepe Camisinde son görevimizi yerine getirmiştik Türk edebiyatının büyük ustasına. 

Eskilere gitmek istedim bugün. O büyük ustayla tanıştığım zamanlara...

ANKARA'DA KARAKOÇLU VAKİTLER

19.07.1995

Acemisi olduğum Ankara’nın, adını bilmediğim caddelerinde Gündüz Gazetesi’nin yerini arıyorum. Temmuz sıcağında gündüz gözüne telaşlı adımlarla dolanıyorum Ankara’nın caddelerinde.Uzun süren arayışların ardından önce Kolej semtini buluyorum. Ardından,“Gündüz Gazetesi” yazılı tabelaya nişan alıyor gözlerim;

Ziya Gökalp Caddesi, Numara : 45/7 adresini bulunca geçiyor yorgunluğum.

Elimde yontulmamış şiirlerimle birlikte ikişer ikişer tırmanıyorum merdivenleri. Birçok şiirini ezberlediğim, yontulmamış şiirlerimin ilham kaynağı Karakoç üstadın odasına yaklaşınca artıyor heyecanım. Türkiye’nin yaşayan en büyük halk şairiyle kısa süreli de olsa muhabbet etmek, toy bir şair için bulunmaz fırsat. Derken derse geç kalmış ürkek bir öğrenci edasıyla çalıyorum odasının yarı açık kapısını üstadın.

Ve başlıyor muhabbet ikram ettiği tavşankanı çay ile birlikte. Sonra bir sigara yakıyor, usul gereği bana da ikram ediyor masasının üzerine bıraktığı tekel-2000 paketinden. Ben, cebimdeki Maltepe’ye uzatınca elimi, başlıyor konuşmaya;

- Ah yiğidim, bu meretin nikotini daha az diyor doktorlar, o yüzden bunu içiyorum. Hem yaşlandık gayrı… Derken neler hissettiğini anlıyorum üstadın.

Kısa süreli muhabbetin ardından çay, sigara ve şiir faslı da bitince vedalaşıp ayrılıyorum üstadın yanından.

Mütevazı duruşu, bilge kişiliği ve sözünü eğmeden, bükmeden söyleyişi ile gönlümdeki yerini pekiştiriyor.

Ayrıldıktan sonra kendi kendime söyleniyorum;  Model arıyorsan işte sana model.

 Eğilmeyen, bükülmeyen, cıvıklıktan ve sunilikten nefret eden, söyleyeceğini kimseden korkmadan söyleyebilen, Serdengeçti gibi gözü kara…

Üstada olan hayranlık ve saygınlığıma bir başka örnek de yine Ankara’da Tandoğan Meydanı’nda gerçekleşiyor.

Yıl; 1997, Mevsim; İlkbahar.

Tandoğan meydanında miting var. Kalabalığın arasında ben Karakoç üstadı arıyorum. Protokolü didik didik tarıyor, bulamıyorum. Fakat burada olması lazım.

 Derken yanımdaki arkadaş(Ertan Bozkır) protokole oldukça uzak bir yerde, sırtını yıkık duvara yaslamış güneşlenen bir adamı işaret ediyor. Gazetede gördüğü vesikalık resminden hareketle Karakoç’a benzettiği adama doğru yöneliyoruz birlikte.

 Evet, meydanı dolduran kalabalığın uzağında oturan ve yanındakilerle sohbet eden bu adam Abdurrahim Karakoç’tan başkası değil.

Kravatsız giydiği ceketi sağa doğru eğik. Sağ cebine doldurduğu gazetelerin ağırlığından bir tarafı sarkık ceketinin. Hiç bir şey umurunda değil.

Gösterişten, riyadan hoşlanmayan üstadın; “Halk şairinin halkla beraber olması lazım. O yüzden buradayım, hem ben protokolü hazzetmem.” Ve ; “ Gölgede duranın gölgesi olmaz.” Sözleri hala kulaklarımda yankılanır.

youtube

Makale Yorumları

  • Hamza12-06-2021 08:22

    Allah'a aşk.!Habibi aşk ve Allahı'n en güzel eseri insan aşk.

Yorum Yazın

Ana Sayfa
Web TV
Foto Galeri
Yazarlar
Hit Abone Ol